Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ένα πολύ πρωινό ποίημα και δύο δεκατιανά

απ' το πρωί μετρούσε τα ένσημά του
πόσες χαμένες μέρες
πόση δοσμένη ζωή
στα μυλολίθαρα του τίποτα




Συγνώμη φίλε μου 
αλλά εκσφενδονίζοντας ποιήματα 
αντί για πέτρες 
αυτός ο κόσμος 
δεν αλλάζει


κι αυτοί που πίστεψαν 
πώς ο κόσμος αλλάζει 
με τριαντάφυλλα 
κοιτούν τώρα με απορία 
τα τρυπημένα τους δάχτυλα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...