Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Επί οίνοπα πόντον


Βράδινα σύννεφα κι ένας ουρανός κλειστός
από πάνω μας

μνήμη άγρια και σκοτεινή και 
σπασμένη

χαλκός και σίδηρος και 
πηχτό μαύρο αίμα



φωτιές οιμωγές σφαγές

Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής ότι ουκ εισίν


ξυλάρμενοι

επί οίνοπα πόντον

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

(Κατερείπωση)

Έφτασε ο καιρός

Να  σκορπίσουμε

   Κι αφήσαμε           

Τα κλειδιά του σπιτιού μας

Στα αδέσποτα γατιά

Κι εκείνα

Μη βρίσκοντας τροφή και νερό

Έφυγαν

Κι άφησαν το σπίτι

Να ερημώσει

Ο ήλιος και τ’ αλάτι

Χειμώνα καλοκαίρι

Το ρημάζουν

Κάποτε κάτι πλάνητες περαστικοί

Βρίσκουν κατάλυμα

Σε αυτό το

Ρημαδιό

Στην άκρη της θάλασσας

Τα γέλια

Κι οι φωνές τους

Για μια στιγμή

Δίνουν ξανά ζωή

Στα ξύλα, στις πέτρες, στα χορταριασμένα αγκωνάρια

Κι έπειτα

Πάλι

Σαν φύγουν

Κατερείπωση


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...