Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Επί οίνοπα πόντον


Βράδινα σύννεφα κι ένας ουρανός 
Βαμμένος σαν μαύρο αίμα

 Όπως βαφτήκαν ο μηρός και οι αστράγαλοι

Του λαβωμένου Μενέλαου 

Μνήμες σπασμένες         

Σα χαλασμένα παιδικά παιχνίδια                     

Χαλκός και σίδηρος και                      

Να ξεχειλίζει κουφάρια ο Σκάμανδρος

Φωτιές οιμωγές σφαγές

Ραχήλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής ότι ουκ εισίν

Ξυλάρμενοι

Επί οίνοπα πόντον

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

(Κατερείπωση)

Έφτασε ο καιρός

Να  σκορπίσουμε

   Κι αφήσαμε           

Τα κλειδιά του σπιτιού μας

Στα αδέσποτα γατιά

Κι εκείνα

Μη βρίσκοντας τροφή και νερό

Έφυγαν

Κι άφησαν το σπίτι

Να ερημώσει

Ο ήλιος και τ’ αλάτι

Χειμώνα καλοκαίρι

Το ρημάζουν

Κάποτε κάτι πλάνητες περαστικοί

Βρίσκουν κατάλυμα

Σε αυτό το

Ρημαδιό

Στην άκρη της θάλασσας

Τα γέλια

Κι οι φωνές τους

Για μια στιγμή

Δίνουν ξανά ζωή

Στα ξύλα, στις πέτρες, στα χορταριασμένα αγκωνάρια

Κι έπειτα

Πάλι

Σαν φύγουν

Κατερείπωση


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...