[σπαράγματα IV]

 [I]

δεν είναι επανάσταση ο έρωτας
ο έρωτας είναι
υποταγή
απόγνωση
και συντριβή

[II]

το ποίημα πάντα φεύγει
κάθε φορά που επιστρέφεις

[III]
ποίηση είναι η βιαιότητα της επιθυμίας της ποιήτριας για το ποίημα

[σπαράγματα ΙΙΙ]

(Ι)

[ψυχαναγκαστική επανάληψη]

σε δολοφονώ διαρκώς με λέξεις

γι' αυτό ποτέ σου 

δεν πεθαίνεις

(ΙΙ) 

απορροφάς φως

γι’ αυτό είσαι

όλο σκοτάδι

(ΙΙΙ)

η ύπαρξη
-το να υπάρχεις-
είναι μια μορφή ήττας

[σπαράγματα ΙΙ]

(Ι)

τα μάτια σου

μια εξιλέωση 

για τη μόνιμη αυθάδεια του ουρανού

(ΙΙ)

ποίηση είναι

η αμφισημία του ανικανοποίητου

(ακριβώς όπως ο έρωτας και ο χρόνος)

(ΙΙΙ)
τελικά
σ' έχασα για πάντα
όταν σε ξαναβρήκα 

 

[σπαράγματα I]

[Ι]

είμαστε όπως η μοίρα των φύλλων του φθινοπώρου
που πεθαίνουν ένα ένα κι όλα μαζί

[ΙΙ]
όλοι οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο,
ειδικά εκείνοι που ζουν σαν να έχουν ήδη πεθάνει

[ΙΙΙ]
βουτώντας και ξαναβουτώντας στην ίδια θάλασσα
έμαθα πώς να πεθαίνω
σειρά σου τώρα

Goya, Átropos (1819 - 1823)