Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2020

M Train*


Ένα βιβλίο για το τίποτα. Ένα πάτσγουορκ μνήμης, αναστοχασμού και εμμονών. Ένα βιβλίο αποσπασμάτων, οραμάτων και διαδρομών. Ονειρικών συνειρμών, ποιητικών αναφορών και μεταφυσικών στιγμών. Το αγαπημένο της καφέ Ίνο και η απόλαυση του καφέ, η πρωινή της ρουτίνα, το μαύρο ψωμί με το ελαιόλαδο, τα βιβλία, οι συγγραφείς (ο Μπάροουζ, ο Ρεμπό, ο Ζενέ, ο Νερβάλ, ο Ζέμπαλντ, ο Μουρακάμι, ο Ίψεν), οι μπιτ ποιητές, οι λίστες, τα ταξίδια (στο Σεν Λοράν ντι Μαρονί, στο Ρέικιαβικ, στην Ιαπωνία, στο Μαρόκο, στο Λονδίνο, στο Μεξικό και αλλού) που πάντα είχαν ένα στόχο, κάτι να αποθέσει ή να φωτογραφήσει, οι πέτρες και τα βράχια, οι φωτογραφίες, τα σημειωματάρια Moleskine και η ανάγκη της γραφής ή της απομόνωσης που προσφέρει η γραφή ή η τακτοποίηση που καταφέρνει η γραφή στο εσωτερικό ή εξωτερικό χάος, ο τυφώνας Σάντι, το Άλαμο (ένα παραθαλάσσιο ερειπωμένο μπανγκαλόου που αγόρασε στο Rockaway beach της Νέας Υόρκης), οι γάτες της, ο Φρεντ και ο καουμπόι που την επισκέπτεται στον ύπνο της, οι τάφοι και οι αυτόχειρες ποιητές (η Πλαθ, ο Μισίμα, ο Ακουταγκάουα, ο Νταζάι), οι άλλοι νεκροί στη ζωή της (η μητέρα της, ο αδερφός της), οι τηλεοπτικοί ντετέκτιβ και οι ατέλειωτες αστυνομικές σειρές, τα εμψυχωμένα αντικείμενα και τα ρούχα –δικά της (το μαύρο παλτό) και ξένα (η καρέκλα του Μπολάνιο, το κρεβάτι, οι πατερίτσες  και το φόρεμα της Φρίντα Κάλο, η γραφομηχανή του Έρμαν Έσε, το μπαστούνι της Γουλφ), η περιπλανώμενη μοναξιά και η μοναχική της ταυτότητα ως ασπίδα απέναντι στην αλλαγή που φέρνει το κύλισμα του χρόνου και το γύρισμα του τροχού της τύχη.
Φωτο: Philip-Montgromer για τους The-NY-Times. Πηγή: www.lifo.gr
Φωτο: Philip-Montgromer για τους The-NY-Times. Πηγή: www.lifo.gr


*M Train= ο σιδηρόδρομος της Νέας Υόρκης που συνδέει το Μανχάταν με το Κουίνς  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...