Εθνικός δρόμος

του Χρίστου Λάσκαρη

 

Φτιαγμένος από μοναξιά και άσφαλτο

ο εθνικός μας δρόμος

τραβάει σιωπηλός

διασχίζοντας εκτάσεις ακατοίκητες.

Νυχτώνει,

και γίνεται πιο σιωπηλός.

Αριά και που,

με το χλωμό του φως,

κάποιο μοναχικό πρατήριο βενζίνης.

Ανία του Χρίστου Λάσκαρη

Με δυσκολία προχωράει η ζωή,
σαν άρρωστο απομεσήμερο, σαν Κυριακή^.

όπως σ' ένα μπαλκόνι ένα σκυλί,
γαβγίζει από ανία.

*η εικόνα από εδώ