Αντιγράφω από το Χειρόγραφο Σεπ. '41 (Ίκαρος, 1980)
"[...] Ο ένας, μοναρχικός, είχε διαβάσει, ξεκρέμαστα, τον Daudet ή τον Maurras, ήταν συνδρομητής της Action Francaise και προσπαθούσε να στηρίξει το κήρυγμά του για την επαναφορά στις διδασκαλίες τους. Ο άλλος, κομουνιστής, υπνωτισμένος από τη θεωρία του, σ' έλεγε ανόητο, αν είχες την ευήθεια να τον ρωτήσεις πώς βλέπει την Ελλάδα σε μια κομουνιστική Ευρώπη. Άλλωστε, την εποχή εκείνη οι κομουνιστές βρίσκανε πως ήταν σκάνδαλο ή, ακόμη χειρότερα, μεγαλοϊδεατισμός το ν' ασχολείται κανείς με την Ελλάδα. [...] Ανάμεσα στα δυο αυτά άκρα ρητόρευαν διάφοροι κοινωνιολόγοι χωρίς οπαδούς, που δεν καταλάβαινες καλά καλά τι έλεγαν" (17 - 18)
